الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ حَمَّادِ بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ، عَنْ أَبِي عَبْدِاللهِ _ علیه السلام _ فِي رَجُلٍ مَاتَ وَ تَرَكَ... [٥]

حسن بن محمد بن سماعه واقفی ثقه،[٦] اسحاق بن عمار بنا بر قول شیخ طوسی فطحی ثقه[٧] و بنا بر باور نجاشی امامی ثقه[٨] است. علی بن حسن بن حماد بن میمون مدح و ذمی در باره‌اش نیامده است.[٩]

قوی معادل موثق

این معنا در متون فقهی به وفور استعمال شده و بیشترین کاربرد را به خود اختصاص داده است؛ به گونه‌ای که می‌توان گفت روایت موثّق در لسان فقها با عنوان قوی نامبردار است؛[١٠] حتّی در مواردی ملاحظه می‌گردد که در کنار اصطلاح «صحیح» و «حسن»، به جای «موثّق»، از «قوی» استفاده نموده‌اند.[١١] البتّه چون این کاربرد سبب خلط مفاهیم می‌گردد، درست به نظر نمی‌رسد.

گفتنی است واژۀ قوی را برای حدیث موثّق، نخستین بار علامه حلّی خودش به کار

[١]. برای اطلاع از نمونه‌هایی دیگر ر.ک: مدارک الأحکام، ج٨، ص٢٣١ - ٢٣٢؛ ذخیرة المعاد، ج١، ق ١، ص٦، ١٤، ١٦؛ ج١، ق ٢، ص٣٦٢، ٣٧٦؛ ج١، ق ٣، ص٤٢٩، ٦٩٨؛ خاتمة مستدرک الوسائل، ج٤، ص٢٥٤؛ ج٥، ص١٧٧، ١٨٤، ٣٨١- ٣٨٢، ٤٤٤؛ ریاض المسائل، ج٤، ص٣٥ - ٣٦؛ الحدائق الناضرة، ج١٣، ص٢٢- ٢٣؛ ج١٥، ص٤٤، ٤٥؛ حاشیة من لا یحضره الفقیه، ج١، ص٢٢٧، ٣٧١؛ ج٢، ص٣٤٨، ٤٢٢، ٤٥٥؛ بحارالانوار، ج٨٤، ص١٧٩ - ١٨٠، ١٨٧؛ جامع المدارک، ج٢، ص٣٩٦.

[٢]. الرعایة، ص٧٧.

[٣]. تهذیب الأحکام، ج١، ص١٧٤.

[٤]. اختیار معرفة الرجال، ج١، ص٣٧٥.

[٥]. الحدائق الناضرة، ج٣، ص٣١٣ - ٣١٤.

[٦]. تهذیب الأحکام، ج٥، ص٣٨٠.

[٧]. ریاض المسائل، ج٦، ص٣٣٦؛ نمونه هایی دیگر از این معنا را ر.ک: مختلف الشیعة، ج٤، ص٢٢٠- ٢٢١؛ مناهج الأحکام، ص٥٤٢؛ دلیل الناسک، ص٤٦٦- ٤٦٧.

[٨]. تهذیب الأحکام، ج١، ص١٧١.

[٩]. الرجال، طوسی، ص٣٤٢.

[١٠]. اختیار معرفة الرجال، ج١، ص٣٧٥.

[١١]. همان، ص٣٥٢.