امّا رجعت مورد بحث، اصطلاحی کلامی است که بنا بر آموزه‌های اعتقادی _ کلامی امامیه این اتفاق در روزهای آخر پیش از پایان یافتن جهان رخ خواهد داد. برای روشن شدن این اصطلاح به بررسی دو تعریف در مورد رجعت می‌پردازیم.

شیخ حر عاملی در بیان توصیف اصطلاحی رجعت می‌فرماید:

بدان که رجعت در اینجا [کلام] همان حیات و زندگی بعد از مرگ و قبل از قیامت است و این معنا از لفظ رجعت به ذهن سبقت می‌جوید و همین معناست که مورد تصریح علما بوده که از موارد به کارگیری آن و نیز از احادیث استفاده می‌شود.[١١]

این تعریف کامل نیست؛ زیرا مجرد زنده شدن بعد از مرگ قبل از قیامت نمایانگر معنای اصطلاحی رجعت نیست؛ زیرا همان طور که خواهد آمد، قرآن ماجرای عده‌ای را بیان می‌کند که پس از مرگ زنده شدند؛ مثل زنده‌ شدن عده‌ای از یاران حضرت موسی که می‌خواستند خدا را ببینند. قرآن در این باره می‌فرماید:

[١]. لسان العرب، ج٨، ص١١٤.

[٢]. قاموس المحیط، ج٣، ص٣٩.

[٣]. العین، ص٤ و ٧.

[٤]. همان ، ص٣٠.

[٥]. قاموس اللغة، ج٣، ص٢٨.

[٦]. سورۀ بقره، آیه ٤٦.

[٧]. سورۀ اعراف، آیه ١٦٨.

[٨]. سورۀ منافقون، آیه ٨.

[٩]. سورۀ توبه، آیه ١٢٢.

[١٠]. سورۀ ملک، آیه ٣.

[١١]. سورۀ مؤمنون، آیه ٩٩.