دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٤٥٥ - جمال الدین محمد اصفهانی
یافته، در مدینه طیّبه به فاصله شش ذراع از قبر مطهر رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) مدفون گردید.
وی بانی آثار خیریه از پل ها و غیره بوده، آثار زیر را به نام او ثبت کرده اند:
١- بنای مسجد خیف در منی ٢- بنای حجر اسماعیل به طرف کعبه ٣- بنای مسجد در کوه عرفات ٤- بنای قلعه شهر مدینه ٥- ساختن برکه های آب و سقا خانه ها در عرفات ٦- زینت طلا کاری کعبه مطهره؛ و غیره.
به همین جهات، او را معمار الحرمین لقب داده اند. از اقطار جهان [١] به آوازه کرمش روی به آستانه او نهاده، و در سال قحطی تا دستار و جامه خود را به درویشان داده، و در اصفهان تعمیر مسجد آقاسی نموده.
خاقانی قصیده اصفهان و مثنوی «تحفه العراقین» را در سال ٥٥١ به نام او سروده.
جنازه اش را به دستور اسدالدین شیر کوه بنا بر معاهده ای که داشت از موصل تا مدینه سر دست بردند.
در آثار الوزراء عقیلی (:٣٥٨) گوید: خاقانی قصیده شینیّه خود را که «باکوره الاثمار و مذکوره الاسحار» گویند به نام و در مدح وی گفته، و خواص مکه این قصیده را به زر نوشتند.
برای اطلاع بیشتر از حالات او به وفیات الاعیان، و کامل ابن اثیر، و تاریخ سلاجقه عماد کاتب و دیگر مواضع مراجعه شود.
[١] تاریخ اصفهان و ری: ١٢٥.