دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٢٩ - میرزا حبیب الله نیّر
متتبّع، [١] در ٢١ شوّال سال ١٣٠٨ در اصفهان متولد شده، و در نزد پدر دانشمند خود مقدمات علوم را آموخته، سپس به درس جمعی از بزرگان مانند: آقا شیخ مرتضی ریزی و آخوند کاشی حاضر شده و از محضر آنان استفاده و استفاضه نموده، و در خدمت مرحوم آقا میرزا عبدالحسین قادسی (دایی خود) خط و ادب بیاموخت.
در انجمن شعرا شرکت جسته و نیّر الادباء لقب یافت. [٢]
در فنون ادب و ریاضی و شعر و نقد الشعر و تجوید و خطّ و دیگر فنون از صاحب نظران شد، سپس برای رفع نیازمندی های مادی شغل حسابداری را انتخاب نموده و تا آخر عمر بدان اشتغال داشت.
از آثارش: ١- کتاب معادن الافادات در سه مجلد به طبع رسیده. کتاب جامع و سودمندی است، مانند کشکول در مطالب متفرّقه.
٢- کتابی به نام رسوا در خدع میرزا خدا، رد بر بهائیان ٣- رساله کوچکی در اغلاط قرآن های چاپ باغچه سرا، به طبع رسیده.
به عربی و فارسی شعر می گفت، و در فن ماده تاریخ گویی مهارت داشت، جهت بیشتر از علمای زمان مرثیه و ماده تاریخ گفته که در این کتاب به برخی از آنها اشاره می شود.
در ٤ جمادی الثانیه ١٣٧٩ وفات یافته، در تکیه تویسرکانی مدفون گردید.
[١] معادن الافادات ٢٢:٢.
[٢] شعرای معاصر اصفهان: ٥٢٣.