دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٨٣ - مولی بدیع الزمان هرندی کوپایی
عصر خود بوده و در فنون حکمت و فلسفه و نظم و نثر، استاد است. در شهر اصفهان وفات یافته، و در تخت فولاد مدفون گردید.
دو بیت ذیل، اول یکی از قصاید اوست:
بدین روشنی شراب، بدین نیکویی بهار ***بدین خرمی جهان، بدین تازگی بهار
یکی چون گل گلاب، یکی چون شب بهار ***یکی چون بهشت عدن، یکی چون هوا لطیف
در کتاب خط و خطاطان (:٩٧) گوید: در آغاز شباب وفات یافته، و در خط شاگرد پدر خود بوده، و به عربی و ترکی متکلم بوده است.
پدرش: علی رضا عباسی تبریزی ملقب به «شاه نواز» از مفاخر عهد شاه عباس صفوی است. در انواع خطوط و نقاشی و تذهیب و طراحی استاد بی نظیر بوده. [١] برخی از کتیبه های مساجد اصفهان که در عصر شاه عباس بنا شده است به خط اوست. سال وفاتش معلوم نیست.
مولی بدیع الزمان هرندی کوپاییمؤلف شرح صحیفه سجادیّه موسوم به «ریاض العابدین» است. و آن شرحی است مانند ترجمه، به اسم شاه صفی صفوی تألیف شده است. [٢]
مؤلف از شاگردان شیخ بهائی، و شیخ الاسلام یزد بوده است. [متوفای ١٠٤٩]
[١] پیدایش خط و خطاطان: ١٢٨.
[٢] الذریعه ٣٢٩:١١.