دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٣٦٩ - (میر لوحی)
محمد حسین، عالم و فاضل و محقق، در اصفهان و قم و نجف تحصیل نموده، و مورد احترام اساتید خود بود، و امید ترقیات زیاد درباره او می رفت، لکن اجل مهلتش نداده، و در سال ١٣٧٥ در نجف اشرف به جوانی وفات یافت.
آقا سید محمد باقر از اکابر علما و مجتهدین، و اعاظم فقها و مدرسین، عالم فاضل زاهد فقیه اصولی. [١] در ١٢٦٤ متولد، و در شب ٢٨ ربیع الثانی سال ١٣٤٢ به مرض سکته در حمام درچه وفات یافته، و در تخت فولاد در تکیه کازرونی مدفون گردید.
عمده تحصیلاتش در اصفهان نزد: آقا میرزا محمد باقر چهار سوی، و میرزا محمد حسن نجفی، و میرزا ابوالمعالی کلباسی؛ و در نجف نزد: آقا میرزا محمد حسن شیرازی، و حاج میرزا حبیب الله رشتی، و حاج سید حسین کوه کمری بوده، و پس از فوت مرحوم آقای [سیّد اسماعیل] صدر، مرجع تقلید مردم اصفهان بلکه ایران گردید.
حوزه درس او در فقه و اصول از هر جهت ممتاز بوده، و طلاّب علوم جهت کسب فیض از محضر ایشان، از اطراف و اکناف به اصفهان آمده و مستفیذ می گشتند.
عده ای کثیر از مجتهدین از حوزه درس ایشان برخاسته اند که از آن جمله است: علاّمه جلیل القدر، فقیه اهل بیت العصمه و النبّوه، مرحوم حاج آقا حسین بروجردی رحمه الله علیه.
وی را تألیفاتی است [٢] که از آن جمله است: ١- یک دوره فقه و اصول در
[١] رجال اصفهان: ٦٧.
[٢] زندگانی آیه الله چهار سوقی: ١٥٧.