دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٢٩١ - سرگشته
رحلت گزید. [١]
در کارنامه بزرگان ایران (:٣٤٧) گوید: فرزند محمد تقی، معروف به اشرف الکتاب، و ملقب به سلطانی است.
در تذکره خوشنویسان معاصر (:٦٤) پس از آن که مطالب کارنامه بزرگان را با تغییر عبارت نقل می کند، وفاتش را به سال ١٣٠٠ می نویسد و گوید: سر گشته شاعر درباره او گوید:
ز خط سبز نکویان همه دهان بستند ***به پیش خط خوش نغز اشرف الکتاب
سرگشتهمیرزا عبدالله فرزند حاج فریدون گرجی اصفهانی. شاعر خوش طبع اصفهان، از اعضای انجمن ادبی ابوالفقراء، که اشعار او به سبک اشعار بُسحاق اطعمه (ابو اسحاق نداف شیرازی) بیشتر در وصف اطعمه و اشربه می باشد.
عمان سامانی در قصیده انجمنیه درباره او گوید:
شعر روح افزاش حلوای مذاق مرد و زن ***و آن دگر سرگشته آن بُسحاق دانشور که هست
سرگشته که تخلص دیگر او «اشتها» می باشد به میرزا اشتها شهرت دارد. در ١٢٤٥ متولد، و در ١٢٨٩ وفات یافته، ماده تاریخ وفاتش را میرزا
[١] رحلت وی در سال ١٢٩٥ واقع شده و قبرش در محوطه جنوب شرقی بقعه علامه آقا حسین خوانساری قرار دارد.