دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ٢٥٩ - آقا شیخ اسدالله ایزد گشسب
حکیم جامع، و ادیب مدقق، عارف فرزانه، معروف به درویش ناصر علی، شاعر متخلص به «شمس» از مشایخ سلسله نعمت اللهیّه گون آبادیه. در حدود سال ١٣٠٣ در گلپایگان متولد شده، در اصفهان و طهران و خراسان و نجف تحصیل علوم فقه و اصول و حکمت نموده [١]، در بیدخت خدمت حاج ملا سلطان محمد «سلطان علیشاه» رسیده و دست ارادت بدو داده، و در فقر و تصو ف ریاضتها کشیده، و از سال ١٣٥٠ اجازه دستگیری فقرا یافته، [٢] در فرهنگ اصفهان وارد شده و به تدریس و تعلیم پرداخته.
سرانجام در شب جمعه ٥ جمادی الاولی سال ١٣٦٦ وفات یافته، در تخت فولاد جنب تکیه کازرونی مدفون گردید.
فرزندش آقای عبدالباقی ایزد گشسب در رثا و ماده تاریخ وفات پدر اشعاری سروده که روی سنگ قبر منقور است، از آن جمله است"
آن ادیب و حکیم بی همتا ***اسدالله عارف دانا
متخلص به شمس و شمع هدی ***بود ایزد گشسب واله حق
هادی راه سالکان صفا ***داشت ناصر علی ز دوست لقب
الی آخر. و بعداً جهت او تکیه ای ساختند.
کتب زیادی تألیف نموده و برخی از آنها را به طبع رسانیده، که از آن جمله است: ١- اسرار العشق، در تفسیر سوره یوسف، منظوم و مطبوع ٢- بدایع الآثار ٣- بساط العشق و المحبه ٤- تحفه السفر ٥- ترجمه خط و خطاطان ٦- جذبات الهیه، منتخب دیوان شمس تبریزی، مطبوع ٧- جنّه
[١] رجال اصفهان: ٧١.
[٢] تذکره العارفین فسائی: ٨٤.