دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٢٤ - ابن سینا
صوفیّه [١] و از محدثین به شمار می رود، و به جمال صوفی معروف است.
٣- ابو علی احمد بن عمر بن رسته، متوفی بین سال های ٢٩٠ و ٣٠٠، مؤلف کتاب اعلاق النفیسه.
مؤلف راهنمای دانشوران (٣٨٦:١) گوید: چنین به نظر می رسد که به رسته شاعر پیوند رساند.
٤- ابو محمد ازهر بن رسته بن عبدالله، به سال ٢٨٦، از محدثین [٢] به شمار می رود.
٥- محمد بن ابراهیم بن حسن بن رسته، از شاگردان اصمعی، و به محمد ممویه مشهور بوداه است.
٦- محمد بن احمد بن حسین، از علمای اواخر قرن ششم هجری، [٣] و از مشایخ ابن الصیقل می باشد.
٧- ابو عبدالله محمد بن عبدالله بن رسته بن حسن بن عمر بن زید ضبی، متوفی به سال ٣٠١ هجری.
٨- ابو علی محمد بن عمرو بن رسته.
٩- ابو علی عبدالرحمن بن محمد بن خضیب بن رسته ضبّی جروا آنی متوفی در ٣٨٧ یا ٣٨٦ (معجم البلدان).
ابن سیناشرف الملک، ابو علی حسین بن عبدالله بن حسین بن علی بن سینا،
[١] فرهنگ نامه پارسی: ٥٣٨.
[٢] فرهنگ نامه پارسی: ٥٣٨.
[٣] منتخب المختار: ١١٠.