دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١٢ - ١٠- باغ درویش
محلّ باغ که به باغ درویش معروف است و متصل به باغ سیّد می باشد در حدود پنج جریب وسعت دارد، در قسمت غربی آن، آثار بقعه خرابه ای است که حدود یک متر از سطح باغ ارتفاع دارد.
در حال کنونی پنج سنگ قبر در آنجا به نظر می رسد، سنگها مرمر، و هر یک دارای حدود ١٨٠ سانتی متر طول، و ٥٠ سانتی متر عرض، و ٤٠ سانتی متر ارتفاع می باشد. روی سنگ ها آیه شریفه: (کلّ نفس ذائقه الموت) و اطراف آن صلوات کبیره، حجاری شده و در دور آن (کمربند) بر یکی از قبور، آیه الکرسی با خطّ ثلث بسیار زیبا نوشته شده است، و بر دیگری اشعاری منقور است.
این قبور مربوط به اوایل قرن دهم هجری، و مقبره ظاهراً مربوط به یکی از بزرگان و رؤسای اصفهان می باشد، و به طوری که اهل محل تعریف می نمودند قبر صاحب بقعه به نام «محمّد عرفه» کمی بلندتر بوده و سنگ مرمر آن فعلاً از بین رفته است.
و در این مقبره و اطراف آن قبور دیگری نیز وجود داشته است که به مرور زمان در اثر خرابی بقعه و تصرّفات بی مورد مالکین و زارعین از بین رفته است، و چنین به نظر می رسد که در این حدود، قبرستان وسیعی وجود داشته، و به گمان نویسنده، گورستان قریه طهران [١]
که در این زمان آن تیران
[١] قریه طهران که آن را تیران گویند از قراء قدیمی اصفهان است و از منسوبین بدانجا است: ١- ابوالحسن علی بن مطیار متوفی در ٣٠٣ از روات و محدّثین. ٢- ابو جعفر محمد بن محمد بن صخر بن سدوس تیمی متوفّی در ٢٦٨ از روات و محدّثین.