دانشمندان و بزرگان اصفهان - مصلح الدین مهدوی - الصفحة ١١٥ - قاضی محمد ابراهیم خوزانی
خلیفه سلطانی است، و جمعی کثیر از او اجازه روایت یافته اند.
در سال ١١٦٠ در اصفهان وفات یافته، در مقبره آب بخشان [١] مدفون گردید.
در فوائد الرضویه (٩:١) درباره او گوید: متمهر در اصول و فقه، و حاذق در حکمت و معقول، دقیق الذهن، عمیق الفکر، کامل العلم، شیرین کلام و عذب البیان.
کتب زیر از تألیفات اوست:
* امان الحثیث فی درایه الحدیث [٢] ١- تفسیر آیه و اذا قریء القرآن ٢- تفسیر قرآن ٣- حواشی بر کتب اربعه ٤- رساله در تحریم غنا ٥- رساله در این که درهم و دینار مانند هم است با قیمت در آنها معتبر می باشد؛ ٦- رساله در مشروعیت تلقین میت جهت اطفال؛ و غیره.
در کتاب روضات الجنات (:٦٥٢) در ضمن شرح حال حاج شیخ محمد [بن محمد زمان] کاشانی از او نامی برده شده است.
در کتاب راهنمای دانشوران (٢٥٩:) گوید: خوزانی (با ضمّ و سکون) منسوب است به خوزان، و آن نام چندین موضع است، و از جمله قریه خوزان ماربین اصفهان است، و از منسوبین بدانجاست: قاضی محمد ابراهیم خوزانی... و احمد بن محمد خوزانی اصفهانی، در طبقه شعرا.
[١] رجال اصفهان: ١٤٤.
[٢] این کتاب از تألیفات حاج عماد فهرستی است که به نوشته علامه طهرانی برخی از کتب صاحب عنوان را وقف کتابخانه رضویّه نموده است.