موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٣ - استفتائات احرام
استفتائات احرام
١ س- كسى در وقت احرام اين طور قصد مىكند: مُحرم مىشوم، يا احرام مىبندم براى عمره تمتع يا غير آن، با توجه به اين مسأله كه فرمودهايد نيت احرام لازم نيست بلكه ممكن نيست، اين احرام چه صورت دارد؟
ج- به احرام ضرر نمىزند هرچند قصد احرام لازم نيست، و احرام امر قصدى نيست، بلكه اگر شخص به قصد حج يا عمره تلبيه بگويد مُحرم مىشود هرچند قصد احرام نكند.
٢ س- زنى قبل از احرام براى عمره تمتع مىدانست كه عادت ماهانه او ده روز است و قبل از احرام حج اعمال عمره تمتع را نمىتواند انجام دهد، مع ذلك، نيت عمره تمتع كرد، آيا در برگرداندن نيت احرام عمره تمتع به حج افراد، بايد چه كند؟
ج- نيت را به حج افراد برگرداند و اشكال ندارد، بلى اگر با التفات به اين كه نمىتواند عمره تمتع را انجام دهد و اگر انجام دهد صحيح نيست به نيت عمره تمتع مُحرم شود، صحت اين احرام، بلكه حصولِ جِدّ به آن، محل اشكال است.
٣ س- مردها معمولًا براى احرام، يك حوله به عنوان لنگ به كمر مىبندند و يكى هم بر روى شانهها مىاندازند، ولى بعضى افراد براى اين كه موقع وزش باد و يا سوار شدن ماشين عورت آنان ظاهر نشود اضافه بر آن دو حوله، يك متر چلوار ندوخته از وسط پا عبور مىدهند به نحوى كه دو طرف پارچه از جلو و عقب زير حوله قرار مىگيرد، آيا اين عمل صحيح است يا اشكال دارد؟
ج- اشكال ندارد.
٤ س- آيا مىشود براى كسى كه قادر بر تلبيه گفتن نيست نايب گرفت يا خير؟