موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٢ - مسائل متفرقه و استفتائات سعى
مسائل متفرقه و استفتائات سعى
مسأله ١- كسى كه مىدانسته بايد هفت مرتبه بين صفا و مروه سعى كند و با همين نيت از صفا شروع كرده ولى رفت و برگشت را يك مرتبه حساب كرده و در نتيجه چهارده مرتبه سعى نموده احتياط آن است كه سعى را اعاده كند اگرچه اقوا كفايت همان سعى است.
مسأله ٢- كسى كه بعد از ظهر، طواف و نماز را بهجا مىآورد و سعى را شب انجام مىدهد اگر بدون تأخير عرفى، سعى در شب واقع شود مانع ندارد و احتياط آن است كه تا شب تأخير نيندازد اگرچه اقوا كفايت است.
مسأله ٣- سعى در طبقه فوقانى اگر محرز نيست كه بين صفا و مروه است، جايز نيست.
٤ س- كسى كه در اثناى سعى متوجه شود كه طواف او بيش از هفت شوط بوده تكليف او چيست؟
ج- مىتواند به اين نحو احتياط كند كه سعى را تمام نمايد و بعد از فوت موالات عرفيه بين شوط زايد طواف و مقدار باقيمانده تا ١٤ شوط، طواف و نماز و سعى را اعاده كند و بعد تقصير نمايد.
٥ س- اگر از مروه شروع و به صفا ختم كرده و بعد فهميده است، وظيفه او چيست و به خصوص اگر تقصير كرده باشد؟
ج- بايد سعى را اعاده كند و اگر تقصير نكرده تقصير كند.
٦ س- كسى بعد از اتمام شوط ششم سعى در صفا گمان تمام شدن هفت شوط را كرد و تقصير نمود ولى فوراً به او گفتند كه بايد يك شوط ديگر بياورى، او هم انجام داد و بعد بار ديگر تقصير نمود، آيا عمل او صحيح است يا خير، و كفاره دارد يا نه؟