موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٩ - دوم از واجبات منى ذبح

چهارم- بايد تامّ الاجزاء باشد، و ناقص كافى نيست. پس اگر واضح باشد كورى يا لنگى آن بنابر اقوا كافى نيست، و اگر واضح نباشد به احتياط واجب كافى نيست، و احتياط واجب آن است كه چشمش سفيد نشده باشد و بايد گوش بريده و دم بريده و شاخ داخل آن شكسته يا بريده نباشد.

پنجم- بايد لاغر نباشد، و اگر در گرده او پيه باشد كافى است، و احتياط آن است كه آن را در عرف لاغر نگويند.

ششم- بايد خصى نباشد؛ يعنى بايد خصيتين آن را بيرون نياورده باشند.

هفتم- بايد بيضه او را نكوبيده باشند به احتياط واجب.

هشتم- بايد در اصل خلقت بى‌دم نباشد به احتياط واجب، و اگر گوش يا شاخ در خلقت اصلى نداشته باشد بعيد نيست كفايت، اگرچه خلاف احتياط است.

نهم- در اصل خلقت بى‌بيضه نباشد.

و در اين‌جا چند مسأله است:

مسأله ١- اگر غير از خصى يافت نشود بعيد نيست كفايت ذبح خصى، گرچه احتياط در جمع بين آن و سالم است در ماه ذى الحجه همان سال، و اگر نشد سال ديگر، يا جمع بين ناقص و روزه.

مسأله ٢- گاوميش در ذبح واجب، كافى است لكن گفته‌اند كراهت دارد.

مسأله ٣- اگر حيوان، شاخ خارجش شكسته يا بريده باشد اشكال ندارد، و شاخ خارج، شاخ سياهى است كه به منزله غلاف است از براى شاخ داخل كه آن شاخ سفيد است.

مسأله ٤- شكاف داشتن گوش و سوراخ بودن آن مانع ندارد، و احتياط آن است كه چنين نباشد.

مسأله ٥- بايد ذبح را بعد از رَمى جمره عقبه بكند به احتياط واجب.