موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٥ - واجبات طواف
نيز طواف كند و چون مستحاضه بدون بهجا آوردن غسلهايى كه بر او لازم است مىتواند وارد مسجد الحرام شود و طواف كند، بنابراين به احتياطى كه در غير جنب و حائض و نفساء گفته شد بايد عمل كند، گرچه دخول مسجد الحرام نيز براى او خلاف احتياط استحبابى است.
سوم- طهارت بدن و لباس است از نجاست.
و در آن چند مسأله است:
مسأله ١- احتياط واجب آن است كه از نجاساتى كه در نماز عفو شده- مثل خون كمتر از درهم و جامهاى كه با آن نتوان نماز خواند مثل عرقچين و جوراب حتى انگشتر نجس- اجتناب كند.
مسأله ٢- در خون قروح و جروح اگر تطهير آن مشقت داشته باشد لازم نيست تطهير كند.
مسأله ٣- در خون قروح و جروح تا آن اندازهاى كه مىشود تطهير كرد و لباس را عوض كرد احتياط واجب آن است كه تطهير كند يا جامه را عوض كند.
مسأله ٤- احتياط آن است كه اگر مىتواند تأخير بيندازد طواف را تا بشود بىمشقت تطهير كرد، تأخير بيندازد به شرطى كه وقت تنگ نشود.
مسأله ٥- اگر طواف كند و بعد از آن كه از طواف فارغ شد علم پيدا كند به نجاست در حال طواف اظهر آن است كه طوافش صحيح است.
مسأله ٦- اگر شك داشته باشد كه لباسش يا بدنش نجس است مىتواند با آن حال طواف كند، و صحيح است چه بداند كه پيشتر از اين پاك بوده يا نداند، لكن اگر بداند كه پيشتر نجس بوده و نداند كه تطهير شده است نمىتواند با آن حال طواف كند بلكه بايد تطهير كند و طواف كند.
مسأله ٧- اگر در بين طواف نجاستى به بدن يا لباس او عارض شود اظهر آن است