موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧ - نيابت در حج

عقل شرط نيست و مماثله بين نايب و منوب عنه نيز شرط نيست و جايز است كسى كه تاكنون به حج نرفته و مستطيع نيست براى ديگرى نايب شود.

مسأله ٣- نايب بايد در عمل قصد نيابت نمايد و منوب عنه را در نيت تعيين كند ولو اجمالًا، و شرط نيست اسم او را ذكر كند گرچه مستحب است.

مسأله ٤- ذمه منوب عنه فارغ نمى‌شود مگر به اين كه نايب، عمل را صحيحاً انجام دهد. بلى اگر نايب بعد از احرام و دخول حرم بميرد از منوب عنه مجزى است و در اجراى اين حكم در حج تبرّعى اشكال است بلكه در غير حَجة الاسلام خالى از اشكال نيست.

مسأله ٥- لباس احرام و پول قربانى در حج نيابى بر اجير است مگر در صورتى كه شرط شده باشد كه مستأجر بدهد و همچنين اگر اجير موجبات كفاره را انجام دهد كفاره بر عهده خود او است نه مستأجر.

مسأله ٦- نايب در طواف نساء نيز بايد قصد منوب عنه نمايد و احتياط استحبابى آن است كه به قصد ما فى الذمه به‌جا آورد.

مسأله ٧- اگر نايب طواف نساء را صحيحاً انجام ندهد زن بر او حلال نمى‌شود و بر منوب عنه چيزى نيست.

مسأله ٨- استيجار كسى كه وقتش از اتمام حج تمتع ضيق شده و وظيفه او عدول به افراد است براى كسى كه وظيفه او حج تمتع است صحيح نيست، بلى اگر در سعه وقت او را اجير كرد و بعد وقت ضيق شد بايد عدول كند و بنابر احتياط از منوب عنه مجزى نيست.

مسأله ٩- در حج واجب نيابت يك نفر از چند نفر در يك سال جايز نيست و در غير واجب مانع ندارد.

مسأله ١٠- كسى كه حج بر او مستقر شده؛ يعنى سال اول استطاعت حج نرفته، اگر