موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٨ - دوم از واجبات منى ذبح

اولى و وُسطى كناره جمره بايستد.

٦- جمره عقبه را رو به جمره و پشت به قبله رَمى نمايد و جمره اولى و وُسطى را رو به قبله ايستاده رَمى نمايد.

٧- سنگ‌ريزه را بر انگشت ابهام گذارده و با ناخن انگشت شهادت بيندازد.

٨- پس از برگشتن به جاى خود در منى‌ اين دعا را بخواند:

«أَللَّهُمَّ بِكَ وَثِقْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ فَنِعْمَ الرَّبُّ وَنِعْمَ الْمَوْلَى‌ وَنِعْمَ النَّصِيرُ».

دوم از واجبات منى‌: ذبح‌

و در آن چند مسأله است:

مسأله ١- واجب است بر كسى كه حج تمتع به‌جا مى‌آورد ذبح يك هَدى؛ يعنى يك شتر يا يك گاو يا يك گوسفند، و شتر افضل است و پس از آن گاو بهتر است.

مسأله ٢- كفايت نمى‌كند براى چند نفر به شركت، يك هَدى در حال اختيار، بلكه در حال ضرورت نيز محل اشكال است، و احتياط واجب جمع بين شركت در ذبح و روزه است كه ذكر مى‌شود.

مسأله ٣- ساير حيوانات غير از سه حيوان مذكور كافى نيست.

مسأله ٤- در هَدى چند چيز معتبر است و بايد مراعات شود:

اول- آن كه اگر شتر باشد سن آن كمتر از پنج سال نباشد و داخل در شش سال شده باشد، و اگر گاو است بنابر احتياط واجب كمتر از دو سال نباشد و داخل در سه سال شده باشد، و همچنين در بز كمتر از سن گاو نباشد، و در ميش به احتياط واجب كمتر از يك سال نباشد و داخل در سال دوم شده باشد.

دوم- بايد صحيح باشد، پس حيوان مريض كافى نيست حتى مثل كچلى بنابر احتياط.

سوم- بايد خيلى پير نباشد.