موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٨٩ - فصل سوم محرّمات احرام
مسأله ٤- پوشيدن زيور حرام است ولى كفاره ندارد.
پانزدهم- روغن ماليدن است به بدن.
و در آن چند مسأله است:
مسأله ١- احوط بلكه اقوا حرام بودن ماليدن روغن است اگرچه بوى خوش در آن نباشد.
مسأله ٢- جايز نيست روغنى كه بوى خوش در آن است استعمال كند پيش از احرام اگر اثرش باقى مىماند تا وقت احرام.
مسأله ٣- اگر از روى اضطرار و احتياج روغن بمالد عيبى ندارد.
مسأله ٤- خوردن روغن مانع ندارد اگر در آن بوى خوش مثل زعفران نباشد.
مسأله ٥- اگر در روغن بوى خوش نباشد در ماليدن آن كفاره نيست.
مسأله ٦- اگر در روغن بوى خوش باشد كفاره آن يك گوسفند است اگرچه از روى اضطرار باشد.
شانزدهم- ازاله مو است از بدن خود يا غير خود چه مُحرم باشد چه مُحِل.
و در آن چند مسأله است:
مسأله ١- در حرمت ازاله مو فرقى نيست ميان كم و زياد بلكه ازاله يك مو نيز حرام است.
مسأله ٢- ازاله مو اگر از روى ضرورت باشد عيب ندارد، مثل زيادى شپش و درد سر و موى چشم كه اذيت مىكند.
مسأله ٣- اگر در وقت غسل يا وضو مويى بدون قصد كنده شود اشكال ندارد.
مسأله ٤- در ازاله مو فرقى نيست بين تراشيدن يا نوره ماليدن يا كندن يا قيچى كردن و غير آن.
مسأله ٥- كفاره سر تراشيدن اگر به جهت ضرورت باشد دوازده «مد» طعام است