موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٠ - مسائل متفرقه و استفتائات طواف

ج- استحباب آن ثابت نيست، ولى طواف مزبور صحيح است.

١١٠ س- معيار در كثير الشك بودن در طواف چيست؟

ج- عرفى است.

١١١ س- طواف كردن در محدوده ٥/ ٢٦ ذراع، و نماز خواندن پشت مقام هرچه نزديك‌تر به مقام، آن طورى كه در مناسك بيان شده است، گويى نزد آنان بدعت است، آيا بايد همان گونه كه آنان در خارج از حد طواف مى‌كنند و دور از مقام نماز مى‌خوانند، انجام شود؟

ج- چنين چيزى نيست، و بايد به وظيفه عمل شود.

١١٢ س- اين كه فرموده‌ايد در بعضى موارد بايد طواف و سعى را اتمام و اعاده كند، بفرماييد كه ترتيب هم لازم است يا نه؟

ج- بلى، احتياط به اين است كه قبلًا اتمام كند طواف را و نماز بخواند، و سپس اعاده نمايد.

١١٣ س- كسى كه در سعى يا طواف عمره تمتع يا عمره مفرده، نياز به نايب پيدا كرده است، آيا نايب بايد در حالى كه مُحرم است، نيابت كند يا خير؟ بر فرض عدم لزوم احرام آيا بايد با لباس احرام طواف كند يا در لباس مَخيط هم جايز است؟

ج- هيچ يك از احرام يا لباس احرام در نايب لزوم ندارد.

١١٤ س- شخصى مسلوس است، براى طواف و نماز آن، وظيفه او چيست؟

ج- اگر وقتى دارد كه بتواند طواف را با وضو و نماز را با وضو انجام دهد بايد آن وقت را انتخاب كند و طواف و نماز را با وضو و بدن پاك به‌جا آورد و بقيه اعمال را بعد از آن اتيان نمايد، و اگر چنين وقتى ندارد در صورتى كه مشقت نداشته باشد براى هر بار كه حدث از او صادر شود يك وضو بگيرد و اگر مشقت دارد براى طواف يك وضو و براى نماز هم يك وضو بگيرد.