موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٣ - فصل ششم بيتوته به منى

فصل ششم بيتوته به منى‌

و در آن چند مسأله است:

مسأله ١- واجب است بر حاج كه شب يازدهم ذى الحجه و شب دوازدهم را در منى‌ بيتوته كند؛ يعنى در آن‌جا بماند از غروب آفتاب تا نصف شب.

مسأله ٢- چند طايفه بايد در شب سيزدهم تا نصف شب بمانند:

اول- كسى كه صيد كرده است در احرام، و احتياط واجب آن است كه اگر صيد را گرفته باشد و نكشته باشد شب سيزدهم را بماند، لكن غير از صيد كردن چيزهاى ديگر كه از صيد بر مُحرم حرام است، مثل خوردن گوشت صيد و نشان دادن صيد به صياد و غير آن را اگر اجتناب نكرده واجب نيست بيتوته شب سيزدهم.

دوم- كسى كه نزديكى با زن كرده در احرام چه در قُبُل و چه در دُبُر و چه با زن خود يا اجنبيه. ولى غير از جماع كارهاى ديگر مثل بوسيدن و لمس و غير آن را اگر اجتناب نكرده واجب نمى‌شود بيتوته شب سيزدهم.

سوم- كسى كه در روز دوازدهم كوچ نكرد از منى‌ و غروب شب سيزدهم را درك كرد.