موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٢ - فصل هفتم تقصير و بعض احكام آن

فصل هفتم تقصير و بعض احكام آن‌

و در آن چند مسأله است:

مسأله ١- واجب است بعد از آن كه سعى كرد تقصير كند؛ يعنى قدرى از ناخن‌ها يا قدرى از موى سر يا شارب يا ريش را بزند، و بهتر آن است كه اكتفا به زدن ناخن نكند، و از موى قدرى بزند، بلكه موافق احتياط است، و تراشيدن سر در تقصير كفايت نمى‌كند بلكه حرام است.

مسأله ٢- اين عمل نيز از عبادات است و بايد با نيت پاك و خالى از قصد غير اطاعت خدا بياورد و اگر ريا كند موجب باطل شدن عمره‌اش مى‌شود مگر آن كه جبران كند.

مسأله ٣- اگر تقصير را فراموش كند تا وقتى كه احرام حج را ببندد عمره‌اش صحيح است و مستحب است فديه يك گوسفند، و احتياط آن است كه فديه بدهد.

مسأله ٤- اگر عمداً تقصير را ترك كند تا احرام بستن به حج، عمره او باطل مى‌شود بنابر اقوا و ظاهراً حج او حج افراد شود، و احتياط واجب آن است كه پس از تمام كردن حج افراد، عمره مفرده به‌جا آورد و در سال بعد حج را اعاده كند.