موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٤ - واجبات طواف

مسأله ١١- اگر با وضو بوده و شك كند كه حدث عارض شده است يا نه، بنابر وضو داشتن بگذارد و لازم نيست وضو بگيرد، و همچنين اگر از حدث اكبر پاك بوده و شك كند كه حدث عارض شده.

مسأله ١٢- اگر محدث به حدث اصغر يا اكبر بوده و شك كند كه وضو گرفته يا نه يا غسل كرده يا نه بايد در فرض اول وضو بگيرد و در فرض دوم غسل كند.

مسأله ١٣- اگر بعد از تمام شدن طواف شك كند كه با وضو آن را به‌جا آورده يا نه يا شك كند با غسل آن را به‌جا آورده يا نه طواف او صحيح است، لكن براى اعمال بعد بايد طهارت تحصيل كند.

مسأله ١٤- اگر در اثناى طواف شك كند كه وضو داشته يا نه؛ پس اگر بعد از تمامى دور چهارم است طواف را رها كند و وضو بگيرد و از همان‌جا تتمه طواف را به‌جا آورد، و اگر قبل از تمام شدن دور چهارم است احتياط واجب آن است كه طواف را تمام كند و اعاده كند.

مسأله ١٥- در تمام صورت‌هايى كه در شك گفته شد كه بنابر طهارت بگذارد يا طوافش صحيح است بهتر آن است كه تجديد وضو كند و رجاءً غسل به‌جا آورد؛ چون ممكن است كه بعد معلوم شود وضو يا غسل نداشته و اشكال پيدا مى‌شود.

مسأله ١٦- اگر در اثناى طواف شك كند كه غسل كرده است از جنابت يا حيض يا نفاس يا نه بايد فوراً از مسجد الحرام بيرون برود، پس اگر شوط چهارم را تمام كرده بوده و شك كرده، بعد از غسل برگردد و تتمه را به‌جا آورد، والّا بعد از غسل اعاده كند طواف را، و احتياط آن است كه در صورت اول نيز اعاده كند.

مسأله ١٧- اگر آب و چيزى كه به آن جايز است تيمم كند موجود نباشد حكم آن حكم غير متمكن از طواف است، پس با مأيوس بودن از پيدا شدن يكى از آن دو، بايد نايب بگيرد. و احتياط وجوبى آن است كه اگر جنب و حائض و نفساء نيست خودش‌