موسوعة الإمام الخميني 31 (مناسك الحج( بالعربية)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧١ - فصل دوم واجبات احرام
بدننما باشد، و احتياط مستحب آن است كه رداء هم بدننما نباشد.
مسأله ٨- احتياط واجب آن است كه لباس احرام زن حرير خالص نباشد، بلكه احتياط آن است كه تا آخر احرام حرير نپوشد.
مسأله ٩- دو جامهاى كه ذكر شد كه بايد مُحرم بپوشد مخصوص به مرد است، ولى زن مىتواند در لباس خودش به هر نحو هست مُحرم شود، چه دوخته باشد يا نباشد ولى حرير محض نباشد چنانچه گذشت.
مسأله ١٠- احتياط واجب آن است كه هر وقت در بين اعمال يا غير آن در احوال احرام اين دو جامه نجس شود تطهير يا تبديل نمايد، و احوط مبادرت به تطهير بدن است در حال احرام اگر نجس شود.
مسأله ١١- اگر تطهير نكند جامه احرام يا بدن را كفاره ندارد.
مسأله ١٢- احتياط آن است كه جامه احرام از پوست نباشد، لكن ظاهراً اگر به آن جامه گفته شود مانع ندارد.
مسأله ١٣- لازم نيست كه جامه احرام منسوج و بافتنى باشد، بلكه اگر مثل «نمد» ماليده باشد و جامه به آن گفته شود مانع ندارد.
مسأله ١٤- افضل آن است كه مُحرم اگر جامه احرام را عوض كرده وقتى كه وارد مكه مىشود براى طواف همان جامهاى را كه در آن مُحرم شده است بپوشد، بلكه موافق احتياط استحبابى است.
مسأله ١٥- اگر مُحرم اضطرار پيدا كند به پوشيدن قبا يا پيراهن براى سردى هوا يا غير آن مىتواند قبا و پيراهن بپوشد، لكن بايد قبا را پايين و بالا كند و به دوش بيندازد، و دست از آستين آن بيرون نياورد، و احوط آن است كه پشت و رو نيز بكند، و پيراهن را نيز بايد به دوش بيندازد و نپوشد، اگر اضطرار رفع نمىشود مگر به پوشيدن قبا و پيراهن مىتواند بپوشد.