ممکن است کسی بگوید رأی دادن در انتخابات، حقیقتش توکیل است یعنی افرادی هستند که در یک کشور زندگی می‌کنند و قوانینی که در آن کشور می‌خواهد از تصویب بگذرد مربوط به شئون زندگی همه مردم است. مثلا قوانین مالی می‌خواهد از تصویب بگذرد؛ خوب، هم شما مال دارید، هم زید مال دارد، هم عمرو، هم زن، صغیر، کبیر، همه دارای مال و ثروت هستند. چون در آن کشور می‌خواهند در حدود مصالح کلی ]تصمیم بگیرند،[ افراد می‌خواهند نماینده معین کنند، وکیل برای خودشان بگیرند که آن وکلا از جانب آنها تصمیماتی بگیرند که قهرا به شئون زندگی اینها ارتباط دارد. مثلا می‌خواهند قانون مالیاتی وضع کنند. این قانون مالیاتی به مال من و شما مربوط است. تمام افراد کشور مثل سهامداران یک شرکت هستند که می‌خواهند هیئت مدیره معین کنند که هیئت مدیره از طرف آنها تصمیم بگیرد.

اگر ]ماهیت رأی دادن[ این باشد، لزومی ندارد که ما اول ثابت کنیم زن حق حکومت دارد تا حق رأی دادن داشته باشد. ما باید ببینیم آنهایی که می‌روند مجلس، در اموال و زندگی چه کسانی تصرف می‌کنند. زن مال و ثروت دارد، تصمیماتی که در آنجا می‌گیرند، راجع به آنچه که در اختیار اوست نیز هست. چون آنها می‌خواهند راجع به چیزهایی که او باید برای کار خودش تصمیم بگیرد تصمیم بگیرند این هم حق دارد که برای خودش نماینده معین کند، وکیل از طرف خودش معین کند ]و به او بگوید[ تو وکیلی که هرجور صلاح دانستی برای من مالیات وضع کنی؛ چون فرض این است که در اسلام، زن در تصرفات مالی خودش استقلال دارد.