در اینجا دو حدیث دیگر هست. یکی همان روایت صدوق است که حدیث نبوی است و چون سندش قابل اعتماد نیست ]نمی‌توان به آن اعتماد کرد.[ در باب قضاوت، ما راجع به آن بحث کردیم؛ عرض کردیم که این یک حدیثی است که منحصرا صدوق روایت کرده و ما تا حدی که مطالعه کردیم و به دست آوردیم به این نتیجه رسیدیم که صدوق در یکی از مسافرتهایی که کرده است (چون تا بلخ و بخارا و ماوراءالنهر مسافرت کرده) با یک مردی برخورد کرده است و از او یک حدیث بسیار مفصلی نقل کرده که آن حدیث هم جمله‌ها و تکه‌هایش در احادیث اهل تسنن هست و در احادیث شیعه نیست.

در میان کسانی که صدوق در سند خودش آنها را نام برده افرادی هستند که علمای شیعه می‌گویند ما اینها را نمی‌شناسیم، این فرد مجهول است، آن یکی مجهول است، دیگری مجهول است. یک حدیثی است که یک محدث نقل کرده، آن هم به این صورت که در یک مسافرتی با مردی برخورد کرده و آن مرد هم از افرادی روایت کرده که او اسم آنها را در کتابش آورده ولی بدون اینکه دیگران بشناسند که این افراد کی هستند.

سؤال : خود صدوق نظرش چه بوده؟

استاد : صدوق لابد به او اعتماد پیدا کرده اما این کافی نیست. این که یک محدث به روات حدیث خودش اعتماد پیدا کند، کافی نیست که ما هم