این آیه «وَ قَرْنَ فی بُیوتِکنَّ» مسلّم مخاطبش زنان پیغمبر است و حکم هم حکم خاص آنهاست. به این آیه استدلال کردن با توجه به این که شکل استدلال هم ندارد نوعی مغالطه است.

کما اینکه نقطه مقابلش ]هم نوعی مغالطه است.[ یک عده از افرادی که مداخله زن در سیاست را جایز می‌دانند به نقطه مقابل این آیه یعنی به عمل عایشه تمسک کرده‌اند، البته نه از باب اینکه عمل عایشه سند و حجت است، بلکه می‌گویند اگر این کار از نظر اسلام یک عمل ممنوعی می‌بود تمام مسلمین به او اعتراض می‌کردند. مسلمین ]به او اعتراض کردند ولی[ به این جهت اعتراض نکردند که تو چرا در این مسائل دخالت می‌کنی؛ بلکه اگر کسی با او مخالف بود نظیر این بود که قیام معاویه را ناحق می‌دانستند، طلحه را ناحق می‌دانستند، زبیر را ناحق می‌دانستند. چون می‌گفتند خلیفه برحق علی است و شما علیه خلیفه برحق قیام کرده‌اید با اینها مبارزه می‌کردند. با عایشه به این عنوان مبارزه می‌کردند نه به عنوان این که تو زن هستی چرا ]در سیاست[ مداخله می‌کنی. پس معلوم می‌شود روحیه و فکر و عقیده مسلمین مخالفت با دخالت زن در سیاست نبوده و لهذا این نوع اعتراض نشده است.

این هم استدلال بسیار ضعیفی است، برای این که عایشه بالخصوص ]حق مداخله در سیاست نداشت.[ اگر زن دیگری حق مداخله می‌داشت، به نص آیه قرآن عایشه حق نداشت و در همان زمان همه به همین آیه تمسک کردند و به عایشه هم گفتند که تو برخلاف دستور ]قرآن عمل می‌کنی.[[١]

[١] . ]اندكی از سخن استاد ضبط نشده است.[