در جلسه گذشته بحث ما درباره مسئله شهادت زن بود و عرض کردیم که یک مطلب در خود قرآن مجید منصوص است و آن این که در باب دیون، طلبکاریها و به عبارت دیگر در باب حقوق مالی می‌فرماید : «وَاسْتَشْهِدوا شَهیدَینِ مِنْ رِجالِکمْ فَاِنْ لَمْیکونا رَجُلَینِ فَرَجُلٌ وَ امْرَأتانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَداءِ» دو شاهد مرد بگیرید، اگر دو مرد نباشند یک مرد و دو زن کافی است. در باب دو زن تعلیل هم می‌آورد که چرا دو زن نه یک زن: «اَنْ تَضِلَّ اِحْدیهُما فَتُذَکرَ اِحْدیهُمَا الاُْخْری» که اگر یکی از آنها منحرف شد (تعبیر قرآن کلمه «منحرف» است) دیگری به یادش بیاورد.

از این کلمه «فَتُذَکرُ» (دیگری به یادش بیاورد) معلوم می‌شود که مقصود از آن انحراف هم نه انحراف عمدی بلکه انحراف غیرعمدی است که اگر او فراموش کرد آن دیگری به یادش بیاورد تا دوتایی مجموعا حکم یک شاهد را پیدا کنند؛ یعنی در علت این که دو زن به جای یک مرد باشند، روی نسیان و فراموشی زن تکیه شده است.

ما در جلسه گذشته احتمال دادیم که علت این که دو زن باید با