١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص

درس‌های اسفار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٣ - نگاهی دوباره به بحث حرکت

معلوم می‌شود که در باب «حرکت و سکون» چه مسائلی باید مطرح شود و چه مسائلی استطرادی است. مسائل استطرادی یا نباید طرح شود و یا اگر طرح می‌شود باید با قید «استطرادی بودن» طرح شود[١] تا مخاطب بفهمد این

بحث استطرادی است و ربطی به اینجا ندارد.

مرحله هفتم و هشتم باید به یک مرحله برگردد

مطلب دیگر اینکه: این دو مرحله (یعنی مرحله ٧ و ٨) باید برگردد به یک مرحله. دیدید که حاجی در این مورد اشکالی کرد و البته اشتباه را از نُسّاخ می‌دانست و شاید واقعا هم همین طور باشد. حاجی می‌گفت: «در این کتاب مرحله هفتم تحت عنوان «قوه و فعل» مطرح شده و مسائل حرکت و سکون به مناسبت در ذیل قوه و فعل مطرح شده، ولی بعد تتمه احوال حرکت و سکون به عنوان یک مرحله مستقل آمده». این بود که حاجی احتمال می‌داد این اشتباه اساسا از نساخ باشد و علت اینکه نساخ این کار را کرده‌اند این بوده که آنها دیده‌اند اگر اینجا مرحله مستقلی دست و پا نکنند، جلد اول اسفار[٢] ٩ مرحله می‌شود و ٩ یک عدد شکسته است و

باید حتما عشرةٌ کاملة درست بشود.

اتفاقا اینجا اشتباه از نساخ است. بله، در اصل ده مرحله بوده است، ولی مرحله دهم همین جلد دوم اسفار طبع قدیم، یعنی بحث مقولات است. خلاصه، بحث جواهر و اعراض که همان بحث مقولات است، همان مرحله دهم است. در بعضی از نسخه‌های اسفار به اول مباحث جواهر و اعراض که می‌رسد نوشته «المرحلة»، ولی اینکه مرحله چندم است ذکر نشده؛ این همان مرحله عاشره است؛ چنان که درمنظومه هم مباحث جواهر و اعراض جزء امور عامه است. جلد اول و دوم اسفار چاپ قدیم و جلد اول تا پنجم چاپ جدید، همه در امور عامه است و ده مرحله هم هست؛ یعنی اول جلد چهارم باید بنویسند «المرحلة العاشرة» که این مرحله دو جلد چهارم و پنجم را دربر می‌گیرد. نساخ متوجه نبوده‌اند که مباحث جواهر و اعراض جزء امور عامه است و خودش یک مرحله مستقل است و خیال می‌کرده‌اند امور عامه با بحث «اتحاد عاقل و معقول» پایان می‌پذیرد. آنوقت برای اینکه ده مرحله درست کنند یک مرحله را درهم شکسته‌اند و دو


[١] . مثلا تحت عنوان «استطرادٌ» مطرح شود.

[٢] . [چاپ سنگی.]