درسهای اسفار ط-صدرا
(١)
فی أن القوة المحرکة الجسمانیة متناهیة التحریک
١٥ ص
(٢)
نگاهی دوباره به بحث حرکت
٦٧ ص
(٣)
فی القدم و الحدوث و ذکر اقسام التقدم و التأخر
١٠١ ص
(٤)
فی إثبات الحدوث الذاتی
١١٣ ص
(٥)
فی أنّ الحدوث الزمانی هل هو کیفیة زائدة علی وجود الحادث؟
١٢٩ ص
(٦)
فی أنّ الحدوث لیس علة الحاجة إلی العلة المفیدة بل هو منشأ الحاجة
١٣٩ ص
(٧)
فی ذکر التقدم و التأخر و أقسامهما
١٤٥ ص
(٨)
فی کیفیة الاشتراک بین هذه الأقسام
١٥٩ ص
(٩)
فی دعوی أنّ إطلاق التقدم علی أقسامه بالتشکیک و التفاوت
١٨١ ص
(١٠)
فی أقسام المعیة
١٩١ ص
(١١)
فی تحقیق الحدوث الذاتی
٢٠١ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
درسهای اسفار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨١ - فی دعوی أنّ إطلاق التقدم علی أقسامه بالتشکیک و التفاوت
جلسه صد و پانزدهـم
بسم الله الرحمن الرحیم
فصل ٧
فی دعوی أنّ إطلاق التقدم علی أقسامه بالتشکیک و التفاوت[١] .
طرح بحث
یکی از مطالب در این باب این بود که بازگشت تقدم و تأخر به نوعی تشکیک است؛ یعنی مثلا وقتی میگوییم «علت بر معلول تقدم دارد» به این معناست که اختلاف علت با معلول نوعی اختلاف تشکیکی است؛ یعنی یک کلی مشکک بر هر دوی اینها صادق است.
مطلب دیگر این است که بنا بر اینکه تقدم و تأخر در همه اقسامش به یک معناست و مشترک معنوی است، آیا خودِ تقدم و تأخر نسبت به اقسام خودش کلی متواطی است یا کلی مشکک؟ یعنی آیا اقسام تقدم که همگی در تقدم مشترکند، در خودِ تقدم متفاوتند؟ آیا مثلا تقدم بالعلیه و تقدم بالطبع، نسبت به خود تقدم متساوی هستند؟ یعنی آیا مثلا تقدم بالعلیه در تقدمْ مقدم بر تقدم بالطبع نیست؟
[١] . اسفار ج ٣، ص ٢٦٦ (مرحله ٩ ، فصل ٧).