آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٠ - تهديد کسانی که طمع خام دارند

همينجوری نمیشود. در قيامت هم همينطور میشود. باز به سرعت به سوی آن مقصدها میدوند ولی آن مقصدهايی که آنها را به جايی نمیرساند؛ مقصد بسيار بدی است.خاشِعَةً ابْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ. اما آنجا يک تفاوت با اينجا دارد. اينجا چهرههای خيلی شاد و درخشانی دارند و اميدوار هستند ولی در آنجا حقيقت بر آنها مکشوف شده است، آثار شکستگی در وجنات آنها و بالخصوص در چشم آنها پيداست. نگاه نااميدی يک نگاه ديگری است. انسان وقتی که حالت يأس و نااميدی به او دست میدهد آثار شکستگی و نااميدی در همه وجناتش و بالاخص در چشمهايش پيداست.خاشِعَةً ابْصارُهُمْ چشمهايشان خاشع، خاضع و درهم شکسته است.تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلت و خواری، آنها را فرا گرفته است يعنی آثار ذلت و خواری در تمام وجودشان پيداست.ذلِک الْيَوْمُ الَّذی کانوا يوعَدونَ آن است آن روزی که به اينها وعده داده میشد و ايعاد میشدند. ايعاد بر همين اساس بود: يا ايمان و عمل صالح و يا چنين سرنوشت بسيار شومی. آيات اين سوره مبارکه تمام شد.