آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٤ - فرق سائل و محروم

است يک فقيری باشد که ده نفر او را میشناسند به او بدهند و فقيرهايی باشند که اصلًا يک نفر هم سراغ اينها نرود؛ در صورتی که اين اشتباه است.تَعاوَنوا عَلَی الْبِرِّ وَ التَّقْوی همکاری کنيد. معنايش اين نيست که همه با يکديگر پول بدهيد. وقتی يک کار به صورت کار دستهجمعی در بيايد، مثلًا عدهای در يک مسجد با يکديگر همکاری دارند، [کار دقيقتر و مفيدتر انجام میشود.]

خوشبختانه واقعاً جای تشکر است که الآن صندوقهای خيريه و ذخيرهها در مساجدْ زياد پيدا شده، قرضالحسنه دادنها پيدا شده، و ای کاش زودتر پيدا میشد، و [بيشتر هم] [١] خواهد شد و کار بسيار خوبی است. عدهای که در يک مسجد هستند با يکديگر همکاری در کار خير دارند و بايد داشته باشند. يک راهش اين است که در اطراف تحقيق کنند نيازمندها چه کسانی هستند. ای بسا نيازمندانی [باشند] که به تعبير قرآن محرومند يعنی آنها اهل سؤال نيستند. قرآن میگويد:

يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ اغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ [٢] يعنی بعضیها آنقدر عفيفالنفس هستند که مردم نادان آنها را اغنيا میپندارند؛ به اصطلاح معروف با سيلی صورت خودشان را سرخ نگه میدارند. کمک به آنها خيلی واجبتر و لازمتر است.

افرادی بايد بروند در احوال اشخاص تحقيق کنند. وقتی که فطرهها يا غير فطرهها داده میشود خيلی افراد بايد رفت سراغشان و به آنها داد. در مورد سائلها همينجور. هرکسی که آمد در مسجد دامن گدايیاش را پهن کرد که نبايد به او پول بدهند. بايد به او گفت: چه میگويی؟ میگويد: زن دارم، بچه دارم، هيچ چيز ندارم.

بسيار خوب، خانهات کجاست؟ آدرس بده ما به آنجا میآييم. وقتی اين کار را بکنيد بيشترِ اين سائلها میروند و ديگر نمیآيند، چون ما اين را امتحان کردهايم.

[١]. [افتادگی از نوار است.]

[٢]. بقره/ ٢٧٣.