صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٨٩ -           فصل دوم

همچنانكه من وپدرم در حال گشايش از جانب خداوند هستيم ، درزمانيكه مردم ما را رها كرده وبا ديگرى بيعت نمودند ، وما يارانى را نيافتيم ، واين روشها ونمونه ها پى در پى يكديگر مى آيند .

أي مردم ! اگر در بين مشرق ومغرب بگرديد تا مردى را بيابيد كه جدش پيامبر وپدرش جانشين پيامبر باشد ، جز من وبرادرم را نخواهيد يافت ، پس تقواى الهى پيشه سازيد ، وبعد از بيان مطلب گمراه نگرديد ، وچگونه چنين كرديد واز شما چنين انتظاري نمى رفت ، آگاه باشيد من با اين شخص - وبه معاويه اشاره كرد - بيعت كرده ام ، وشايد اين فتنه وآزمايشى براى شما باشد وبهره مندى تا زمان اندك .

أي مردم ! كسى را بخاطر واگذاردن حقش مؤاخذه نمى كنند ، واگر حق ديگرى را ظالمانه بگيرد مورد مؤاخذه قرار مى گيرد ، وهر كار خوبى سود دهنده است ، وهر كار خطائى به اهل آن ضرر مى رساند ، امرى اتفاق افتاد وسليمان آنرا دانست واو را بهره مند كرد ولى به داود ضرر نرسانيد .

اما نزديكى وخويشاوندى به مشرك بهره مى رساند ، در حاليكه سوگند به خدا كه براى مؤمن بهره مندى اش بيشتر است ، پيامبر به عمويش ابو طالب كه در حال مرگ بود فرمود : بگو معبودي جز خداوند نيست ،