صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٣٧ - فصل دوم
پروردگار مهربان به علم الهى خود وبه دانش بسيارش موجودات را پديد آورد ، وبه سبب قدرت بسيارش مخلوقات را ايجاد نمود ، از اينرو كسى را ياراى تبديل نمودن خلقش ، وتغيير دادن موجوداتش ، ومؤاخذه كردن در برابر حكمش نمى باشد ، امرش را رد كننده ، وخوانده اش را مانعي نمى باشد .
تمامى موجودات را خلق كرد ، در حاليكه حكومتش را زوالى نبوده ، ومدت آن را پايانى نمى باشد ، برتر از هر چيز گشته ، وبه هر چيز نزديك است ، براى خلقش تجلى كرده بدون آنكه ديده شود ، واو در جايگاه برترى است .
به نورش پوشيده شده ، ودر برتريش اوج گرفته است ، از اينرو از مخلوقاتش پوشيده گرديده است ، بسوى ايشان شاهدى را فرستاد ، وبين ايشان پيامبرانى را فرستاد ، كه بشارت دهنده وترساننده هستند ، تا هر كه به هلاكت مى رسد ، وهر كه هدايت يابد با دليل وبرهان توأم باشد ، وتااينكه مردم بدانند آنچه نسبت به پروردگارشان در مورد آن جاهلند ، وبعد از انكار أو را بشناسند .
وسپاس خدائى را سزاست كه خلافت را براى ما اهل بيت گرامى داشت ، ومصيبت خود را در حق پيامبر بهترين پدر ، نزد خداوند به حساب مى آوريم ، ونيز مصيبت خود در حق أمير المؤمنين عليه السلام را نزد خداوند محاسبه مى كنيم ، شرق وغرب جهان به شهادت أو دچار مصيبت