صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٢٣ -           فصل دوم

وبر پيامبر درود فرستاد ، سپس فرمود : أي مردم ! خداوند ما را براى خود اختيار كرد ، وبراى دينش به ما خشنود شد ، وبر مخلوقاتش ما را برگزيد ، وكتاب ووحيش را بر ما نازل فرمود ، وسوگند به خدا كسى از حق ما چيزى را نخواهد كاست ، جز آنكهخداوند در اين دنيا در جهان ديگر از حقش مى كاهد ، دولتي بر عليه ما حكومت نمى كند ، جز آنكه سرانجام به نفع ما خواهد بود ، وخبر آنرا بزودى خواهيد دانست .

آنگاه نماز جمعه را خواند ، سخنان ايشان به گوش پدرش رسيد ، هنگاميكه بازگشت وچشمان پدرش به أو افتاد نتوانست خود را كنترل كند ، وچشمانش پر از اشك شد ، واو را در بغل گرفت وبين چشمان آن حضرت را بوسيد وگفت : پدر ومادرم فدايت باد ، فرزندانى كه بعضى از بعضى ديگرند ، وخداوند شنوا ودانا است .

( ١٠ ) خطبه آن حضرت در جنگ صفين براى تحريض مردم به جنگ سپاس خداى را سزاست كه معبودي جز أو نمى باشد ، يگانه بوده وشريكي ندارد ، واو را ثنا مى گويم آنگونه كه سزاوار آنست ، از آنچه خداوند از حقش بر شما برتر گردانيد ونعمتهايش كه بر شما گسترده