صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٧٧ -           فصل دوم

وخداوند خمس غنائم را براى پيامبرش حلال كرد ودر كتابش آنرا براى أو واجب ساخت ، وآنچه براى أو واجب ساخته براى ما نيز واجب گرداند ، وصدقه را براى أو حرام گرداند وبراى ما نيز حرام نمود ، پسستايش أو را سزاست كه ما را در هر چه پيامبرش را در آن داخل ساخت داخل گرداند ، واز آنچه پيامبرش را از آن منزه دانست ما را نيز منزه نمود ، واين كرامتي است كه خداوند ما را به آن گرامى داشت ، وفضيلتي است كه ما بر سائر مردم برترى داد .

خداوند هنگاميكه اهل كتاب پيامبر صلى الله عليه واله را انكار كرده وطلب محاجه نمودند فرمود : ( بگو بيائيد تا پسرانمان وپسرانتان وزنانمان وزنانتان وجانهايمان وجانهايتان را خوانده آنگاه قسم ياد كرده ومباهله انجام دهيم ولعنت الهى را بر دروغگويان قرار دهيم ) ، وپيامبر بهمراه خود از ميان مردم از جانها پدرم ، واز پسران من وبرادرم ، واز زنان مادرم فاطمه عليها السلام را برد ، پس ما خاندان واز گوش وخون وجان أو هستيم ، وما از أو واو از ماست .

وخداوند مى فرمايد : ( خداوند اراده كرده است تا از شما خاندان