صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٢١ -           فصل دوم

اما سخن أو : على امور مردم را متشتت ساخت ، اين مطلب بزرگترين حجت بر پدر اوست ، مى پندارد كه با دست بيعت كرده ولى با قلب بيعت ننموده ، در حاليكه به بيعت اقرار كرده وادعاى دوستى نموده ، بايد براى سخنش دليل بياورد ، وچگؤنه قادر بر اين كار خواهد شد .

واما تعجب أو از اينكه مردم كوفه بر مردم بصره غالب شوند ، تعجبي ندارد كه اهل حق بر اهل باطل غالب شوند ، وبه خدا سوگند ، به جانم قسم مى خورم كه مردم بصره حق را خواهند دانست ، وعده ما وآنان روزى است كه ما در پيشگاه خدا آنان را به محاكمه مى كشانيم ، وخداوند با حق حكم مى كند ، واو بهترين حكم كنندگان است .

( ٩ ) خطبه آن حضرت در فضيلت اهل بيت روايت شده : هنگاميكه امام على عليه السلام از جنگ جمل فارغ شد ، بيمار گرديد ، روز جمعه وانجام نماز جمعه فرا رسيد ، از اينرو به پسرش امام حسن عليه السلام فرمود : أي پسرم نماز جمعه را همراه مردم بجاى آور ،امام به مسجد رفت ، آنگاه كه بر منبر قرار گرفت حمد وثناى الهى گفت