صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٥٣ -           فصل دوم

( ٢١ ) خطبهء آن حضرت در مذمت اصحابش به خاطر عدم اهتمامشان به جهادبه خدا سوگند ، ما هرگز در مبارزهء با مردم شام پشيمانى وترديدي نداريم ، ما اكنون با دشمن با سلامت وصبر مى جنگيم ، پس سلامت با دشمنى وصبر با نارا حتى مخلوط شده است ، وشما آن روز كه ( در جنگ صفين ) همراه ما بوديد ، دينتان پيشاپيش دنيايتان بود ، ولى امروز دنيايتان دين شما را به پشت سر افكنده است ، وما براى شما وشما براى ما بوديد ، اما اكنون دشمن ما شده ايد .

ودر برابر دو گروه از كشته شدگان قرار داريد : كشته هائى كه در صفين بودند وبر آنها مى گرييد ، وكشته هائى كه در نهروان خواستار انتقام آنهائيد ، گريه كننده خوار ، وانتقامجو خواستار انتقام است .

ومعاويه ما را به كارى مى خواند كه در آن عزتي نيست ، اكنون اگر براى مرگ آماده ايد بر أو حمله مى بريم وبا ضربه هاي شمشير بر أو فرمان مى رانيم ، واگر خواهان زندگى هستيد دعوتش را مى پذيريم وبه درخواستش رضايت مى دهيم .

هنوز سخنان امام پايان نيافته بود كه از همه سوى لشكر فرياد برآمد : زنده مى مانيم ، زنده مى مانيم .