صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٦٩ -           فصل دوم

وخداوند در كتابي كه بر پيامبرش فرستاد چنين مى فرمايد : ( آياكسى كه نشانه أي از خداوند همراه أو باشد ، وشاهدي از جانب خداوند أو را همراهى نمايد ) ، پس پيامبر خدا كسى است كه نشانه أي از جانب خداوند دارد ، وپدرم كسى است كه همراهى أو نموده وبر أو گواه است .

وپيامبر در هنگاميكه به أو دستور داد به مكه رفته وسوره برائت را در مراسم حج بخواند فرمود : أي على حركت كن من مأمور شده ام كه اين نوشته را كسى جز من يا شخصي از من نبرد ، وتو آن شخص هستى ، پس على از رسول خدا ورسول خدا از اوست .

وپيامبر در زماني كه بين أو وبرادرش جعفر بن ابى طالب ومولاى أو زيد بن حارثه در دختر حمزه حكم كرد ، چنين فرمود : أي على اما تو از من ومن از توام ، وتو بعد از من سرپرست هر مؤمنى هستى ، پس پدرم اولين تصديق كنندهء پيامبر بوده وبا جانش أو را حفاظت كرد .

آنگاه پيامبر در هر جايگاهى أو را مقدم مى داشت ، وبراى هر امر مشكلى أو رامى فرستاد ، چرا كه به أو اعتماد واطمينان داشت ، واين بخاطر آن بود كه نسبت به خداوند ورسولش خيرخواه بود ، واو نزديكترين