صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ٣٣٥ -           فصل مناظرات آن حضرت

پيروى يا كسى كه هدايت نيافته جز آنكه هدايت شود وشما را چه شده است وچگونه حكم مى كنيد ) .

آنچه در مورد قضا وقدر برايت مى نويسم را پيروى كن ، چرا كه هر كه به خير وشر قضا وقدر ايمان نياورد كافر شده است ، وهر كه گناهانرا به خداوند نسبت دهد به خطا رفته است .

خداوند با اجبار اطاعت نشده وكسى كه گناه مى كند بر أو غالب نگرديده است ، وبندگانش را نيز مهمل وبيهوده رها ننموده ، بلكه أومالك آنچه به آنان داده مى باشد ، وبر آنچه آنان را توانا ساخته تواناست ، اگر اطاعت أو را بنمايند مانع وجلو گير آنان نشده ، واگر نافرمانى أو را نمايند اگر خواست مانع انجام گناه شود اين كار را مى كند واگر چنين نكرد أو باعث انجام گناه نيست وآنان را به انجام آن وادار واجبار ننموده ، بلكه متمكن كردن آنان به انجامش وبرحذر داشتنشان راه را براى انجام دادن گناه براى ايشان باز نموده است .

پس راه را براى پيروى از آنچه بدان امر فرموده وترك آنچه از آن نهى كرده را آماده نموده ، وتكليف ووظيفه را از آنانكه از جهت عقلي ناقصند يا بيمارى دارند برداشته است .