صحيفه الحسن عليه السلام - حسن بن علی (ع ) - الصفحة ١٠٧ -           فصل دوم

نيرومند گرداند ، مرا بسوى شما فرستاده ، شما بسوى راه نيك وعمل به كتاب وجهاد در راه خدا مى خواند ، واگر چه هم اكنون آنرا ناپسند مى شماريد ، اما بخواست خدا در آينده محبوب شما خواهد بود .

ومى دانيد كه على عليه السلام به تنهائى نماز گذارد ، ودر روزى كه أو را تصديق كرد در سن ده سالگى بود ، آنگاه در تمامى جنگها با ايشان شركت كرد ، واز تلاشش در كسب خشنودى خدا واطاعت پيامبر وارزشهايش در اسلام همه آگاهى داريد .

وهمواره پيامبر از أو راضى بود ، تا آنگاه كه چشمان أو را با دست خويش بر هم نهاد ، وبه تنهائى أو را غسل داد ، در حاليكه فرشتگان أو را يارى كرده وپسر عمويش فضل برايش آب مى آورد ، آنگاه أو را داخل قبر خود نهاد ، وپيامبر در قضاء ديون ووعده هايش به أو وصيت كرد ، وديگر اموري كه خدا بر أو منت نهاده است .

وسوگندبه خدا كه آنان را بسوى خود نخواند ، ومردم همانند شتران خشمگين هنگام واردشدن بر آب بر أو هجوم آوردند ، وآزادانه با أو بيعت كردند ، آنگاه گروهى پيمانشان را شكستند ، در حاليكه چيزى را بدعت نگذارد وخلافي را مرتكب نشد ، بلكه بخاطر حسادت با أو وتجاوز نمودن بر أو .