رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٢٥ - بسم الله الرحمن الرحيم عارف بمنزله كن الله تعالى است

شده باشد و آن روح عيسوى است كه ابراء اكمه و ابرص , و احياء موتى مى نمود , خلاصه اين كه انسان عيسوى مشرب را چنين دست تصرف است

تبصره خبر مذكور در نامه رساندن ملك به اهل جنت , براى اهل مرتبه عاليه جنت نيست زيرا كه جنت را درجات و مراتب است , اهل جنتى هستند كه از حق سبحانه بى واسطه سلام مى شنوند و مقام مى يابند , و براى اهل جنت ياد شده ملك واسطه بود فافهم

در دفتر دل كه پيشترك از آن ياد نموده ايم , برخى از گفته هاى اين كمترين در بسم الله و مقام كن اين است :

به بسم الله الرحمن الرحيم است *** كه عارف در مقام كن مقيم است

كن الله و بسم الله عارف *** چه خوش و زنند در بحر معارف

كن عارف كند كار خدايى *** به بين ايخواجه خود را از كجايى

مصور شد به انشاى پيمبر *** مثال بوذرى از كن اباذر

هر آن فتحى كه عارف مى نمايد *** به بسم الله آن را مى گشايد

بود هر حرف بسم الله بابى *** زهر بابى مراد خويش يابى

چو نورى برفراز شاهق طور *** حديثى از پيمبر هست ماثور

كه از امر الهى يك فرشته *** كه در دستش بود نيكو نوشته

بيايد نزد اهل جنت آنگاه *** بگيرد اذن تا يابد در آن راه

مقامى را كه انسانست حائز *** كجا افرشتگان را هست جائز

ببايد باريابند و اگر نه *** نباشد ره مر آنان را دگر نه

چو وارد شد بر آنان آن فرشته *** كه بدهد دست ايشان آن نوشته

رساند پيك حق با عزت و شان *** سلام حق تعالى را بديشان

سلام اسمى زاسماى الهى است *** چنانكه آخر حشرت گواهى است

نه صرف لفظ سين و لام و ميم است *** سلامى گر تو را قلب سليم است

تو آن اسم الهى سلامى *** اگر سالم بهر حال و مقامى

بماند سالم از دست و زبانت *** مسلمانان در عصر و زمانت

بود اسلام و مسلم هر دو مشتق *** از اين اسم سلام اى طالب حق

شدى سالم چو در فعل و كلامت *** فرشته آورد از حق سلامت

در اينجا چون فرشته در ميانست *** سلام حق رسان نامه رسانست