رساله وحدت از ديدگاه عارف و حکيم - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٩ - معجزات قولى سفراى الهى
و شق الشجر و ابراى اكمه و ابرص و احياى موتى , و غيرها
ابراى اكمه و ابرص و احياى موتى از حضرت مسيح بود كه فرمود : و ابرى الاكمه و الابرص و احى الموتى باذن الله ( آل عمران ٥٠ ) شق الجبل از صالح پيغمبر عليه السلام , به تفاسير قرآن كريم ضمن كريمه فقال لهم رسول الله ناقه الله و سقيها ( شمس , ١٣ ) , و به باب سيزدهم نبوت بحار ( ٧ ) رجوع شود , و شق الارض و شق البحر از موسى كليم عليه السلام كه اولى را در هلاك قارون , و دومى را در هلاك فرعون , اعجاز فرمود و شق القمر و شق الشجر از خاتم الانبياء صلى الله عليه و آله , واقعه شق الشجر در خطبه قاصعه نهج البلاغه آمده است كه امير عليه السلام فرمود : درخت به امر رسول الله ( ص ) از جاى خود كنده شد و مانند مرغى بال زنان به سوى پيغمبر اكرم شتافت تا در نزد آن جناب ايستاد
قلع درب قلعه خيبر به دست يدالله اميرالمؤمنين امام على عليه السلام از معجزات فعلى و قدرت ولايت تكوينى آن جناب است عالم جليل عمادالدين طبرى كه از اعلام قرن ششم هجرى است در كتاب بشاره المصطفى لشيعه المرتضى باسنادش روايت كرده است كه امير ( ع ) فرمود :
والله ما قلعت باب خيبر و قذفت به اربعين ذرا عالم تحسن به اعضائى بقوه جسديه و لا حركه غذائيه ولكن ايدت بقوه ملكوتيه و نفس بنور بها مستضيئه ( ٨ )
و همين حديث شريف را جناب صدوق در مجلس هفتاد و هفتم امالى ( ٩ ) خود با اندك اختلافى در متن آن به اسنادش روايت كرده است
معجزات قولى علوم و معارف و حقائقى است كه به تعبير حضرت وصى عليه السلام در خطبه اشباح نهج البلاغه از ملائكه اهل امانت وحى از حظائر قدس ملكوت بر مرسلين نازل شده است سر سلسله معجزات قولى , قرآن مجيد است و معارف صادر از اهل بيت عصمت و وحى و منطق صواب و فصل خطاب , چون نهج البلاغه و صحيفه سجاديه و جوامع روائى , تالى آن و مرتبه نازله آنند هر چند كه بيانگر اسرار و بطون و تاويلات قرآنند
معجزات فعلى موقت و محدود به زمان و مكان و خلق الساعه و زود گذرند , و بعد از وقوع فقط عنوان تاريخى و سمت خبرى دارند , به خلاف معجزات قولى كه در همه اعصار معجزه اند و براى هميشه باقى و برقرار
معجزات فعلى براى عوام است كه با محسوسات آشنايند و با آنها الفت گرفته اند