اگر كسى با نظر تحقيق و ديده انصاف در روايات و خطب و كتب و رسائل و به ويژه در ادعيه و مناجاتهاى اهل بيت عليهم السلام تدبر كند , اعتراف مى نمايد كه اين همه معارف حقه از او تاد و ابدال و افرادى كه مدرسه و معلم نديده اند به جز از نفوس مؤيد به روح القدس نتواند بوده باشد

اماميه را در اثبات حقانيت امامت و خلافت يك يك ائمه اثنى عشر عليهم السلام همين معارف مروى از آن بزرگان كافى است روايات مرتبه نازله قرآن و قرآن مرحله عاليه و روح آنها است روايات بطون و اسرار آيات قرآنى اند كه از اهل بيت عصمت و وحى كه مرزوق به علم لدنى اند صادر شده اند و پوشيده نيست كه اين گونه معجزات قولى , بعد از قرآن و پيغمبر خاتم ( ص ) از هيچ كدام از صحابه و علماى بعد از آنان به جز از ائمه اثنى عشر اماميه عليهم السلام روايت نشده است , اگر كسى سراغ دارد ارائه دهد , اگر كسى عديل فرموده هاى آل طه از نهج البلاغه گرفته تا توقيعات حضرت بقيه الله را آگاهى دارد خبر نمايد , ما كه هر چه بيشتر گشتيم كمتر يافتيم

وانگهى تنها سخن از عبارت پردازى و سجع و قافيه سازى نيست بلكه سخن در فصاحت و بلاغت تعبير است بلكه كلام در بيان حقائق دار هستى با بهترين تعبيرات عربى مبين , و درج در معنى در زيباترين و رساترين درج صدف عبارتست كه نوابغ دهر و افراد يك فن در فنون علوم , در فهم آنها دست تضرع و ابتهال به سوى ملكوت عالم دراز مى كنند

ادعيه ماثوره , هر يك مقامى از مقامات انشائى و علمى و عرفانى ائمه دين ما است لطائف شوقى و عرفانى , و مقامات ذوقى و شهودى كه در ادعيه نهفته است در روايات وجود ندارد زيرا در روايات مخاطب مردم اند و با آنان به فراخور عقل و فهم و ادراك و معرفتشان سخن مى گفتند , نه هر چه گفتنى بود كما فى البحار عن المحاسن عن رسول الله ( ص ) انه قال انا معاشر الانبياء نكلم الناس على قدر عقولهم , اما در ادعيه و مناجاتها با جمال و جلال مطلق و محبوب و معشوق حقيقى به راز و نياز بوده اند لذا آنچه در نهان خانه سر و نگارخانه عشق و بيت المعمور ادب داشتند به زبان آوردند

معجزات سفراى الهى بر دو قسمت است : قولى و فعلى

معجزات فعلى , تصرف در كائنات و تسخير آنها و تاثير در آنها , به قوت ولايت تكوينى انسانى باذن الله است , همچون شق القمر و شق الارض و شق البحر و شق الجبل