احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١٨ - وضوى جبيره

بگيرد.

٥٧٤- به طور كلى در شستن دست‌ها و مسح پاها هر مقدارى كه باقى است بايد شسته يا مسح شود و هر مقدار كه قطع شده، تكليف ساقط است.

بنابراين كسى كه پايش مصنوعى است مسح آن لازم نيست.

وضوى كسانى كه دست‌هاى ناتوان دارند

٥٧٥- كسى كه دستانش سست است، به نحوى كه نمى‌تواند هنگام وضو گرفتن از آنها كمك بگيرد، چون ريختن آب با دست لازم نيست، به هر طور كه بتواند آب را به مواضعى كه بايد شسته شود برساند كافى است گرچه دست را زير شير آب بگيرد.

٥٧٦- كسى كه به دليل شكستگى، فلج يا به هر علت ديگرى نتواند خم شود و از كشيدن مسح عاجز باشد براى مسح نايب بگيرد و بايد خودش نيّت كند و نيّت كردن نايب لازم نيست اگر چه بهتر است. البته احتياط در اين است كه تيمّم هم بكند.

٥٧٧- كسى كه به دستش آنژيوكت بسته شده، اگر به دو دستش بسته است و نمى‌تواند خودش وضو بگيرد، بايد نايب بگيرد تا او را وضو دهد و اگر وظيفه‌اش غسل يا تيمّم است، او را غسل يا تيمّم دهد. [١]

وضوى جبيره‌

٥٧٨- «جبيره» چيزى را مى‌گويند كه با آن زخم را پنهان كنند يا

[١]- توجه به اين نكته لازم است، چون پاك بودن اعضاء وضو لازم است در صورتى كه تطهير آنها براى بيمار مشقت داشته باشد وظيفه‌اش تيمّم است.