احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢٦ - نماز با تيمّم

ذيل مى‌باشد: الف: اگر هر دو دست او تا آرنج قطع شده باشد براى تيمّم جبهه- پيشانى- را بر زمين مسح نمايد و أحوط در صورت امكان آن است كه ديگرى را هم نايب بگيرد تا با دو دست خود پس از زدن بر زمين، جبهه او را مسح نمايد. ب: اگر دست‌ها تا مچ قطع شده و ذراعين- دو ذراع- يا مقدارى از آن باقى مانده، حكم او در مورد تيمّم، حكم ساير مكلفين است و با ذراعين مسح جبهه را در تيمّم انجام مى‌دهد و بايد با ذراع چپ پشت ذراع راست و با ذراع راست پشت ذراع چپ را مسح نمايد. ج: كسى كه يك دستش از بالاتر از آرنج قطع شده و دست ديگرش يا سالم است يا كمتر از آرنج قطع شده، دست سالم را بر زمين بزند و پيشانى را مسح كند و سپس پشت دست سالم را بر زمين بزند.

نماز با تيمّم‌

٦٠٦- كسى كه وظيفه‌اش تيمّم است، اگر بداند تا آخر وقت عذر او باقى مى‌ماند، در وسعت وقت مى‌تواند با تيمّم نماز بخواند، و همچنين است اگر اميد دارد كه عذر او برطرف شود. ولى اگر بداند كه تا آخر وقت عذر او برطرف مى‌شود، بايد صبر كند و با وضو يا غسل، نماز بخواند يا در تنگى وقت با تيمّم نماز را به جا آورد.

٦٠٧- كسى كه نمى‌تواند وضو بگيرد يا غسل كند، مى‌تواند نمازهاى قضاى خود را با تيمّم بخواند، هرچند احتمال بدهد كه به زودى عذر او برطرف مى‌شود.