احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢٩ - نفاس

و نداند كه خون حيض است يا دمل، بايد خود را وارسى كند. بدين صورت كه پنبه يا چيز ديگرى را داخل كند و بيرون آورَد، اگر خون از طرف چپ بيرون آيد، خون حيض است و اگر از طرف راست بيرون آيد، خون دمل است. ولى اگر وارسى ممكن نباشد بايد بر اساس سابقه خون عمل كند، يعنى اگر مى‌داند خون سابق، حيض بوده بايد آن را هم حيض قرار دهد و اگر دمل بوده آن را هم خون دمل قرار دهد و در صورتى كه سابقه آن را هم نمى‌داند، بايد همه چيزهايى را كه بر حائض حرام است، ترك كند و همه عبادت‌هايى را كه زن غير حائض انجام مى‌دهد، به جا آورد.

نفاس‌

٦١٧- از وقتى كه اولين جزء بچه از رحم مادر بيرون مى‌آيد، هر خونى كه زن مى‌بيند، اگر قبل از ده روز يا دقيقاً در انتهاى ده روز قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، «نفساء» مى‌گويند.

٦١٨- خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مى‌بيند، نفاس نيست.

٦١٩- لازم نيست خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر خون بسته‌اى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند، يا چهار نفر قابله بگويند كه اگر در رحم مى‌ماند، انسان مى‌شد، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

٦٢٠- هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده اگر مى‌ماند، انسان مى‌شد يا نه، لازم نيست وارسى كند و خونى كه از او خارج مى‌شود، شرعاً خون نفاس نيست.