احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩٠ - ضمانت در درمان

٤٦٨- اگر كشفيات جديد پزشكى خيلى ديرتر از زمان كشف، به اطلاع پزشك برسد و قبل از اطلاع به همان روش‌هاى قبلى عمل كند، در صورتى كه موجب عوارض يا هزينه‌هاى بيهوده براى بيمار گردد، ظاهراً در مورد هزينه‌هاى بيهوده پزشك ضامن نيست، امّا در مورد عوارض ناشى از داور، در صورتى كه شرط عدم ضمان نكرده باشد، مسئول است.

ضمانت در تجويز دارو بر اساس حدس يا فراموشى‌

٤٦٩- اگر پزشك از روى حدس و گمان دارويى را تجويز كند كه براى بيمار مضرّ است يا بر بيمارى او تأثير ندارد، مسئول آسيب‌هاى وارد شده بر بيمار است، مگر اين كه احتمال قوى و عقلايى بر مفيد بودن دارو داده باشد.

٤٧٠- اگر پزشك از روى سهو يا فراموشى اقدام به تجويز دارويى نمايد كه مضرّ يا غير مؤثر بر بيمارى است، در صورتى كه شرط عدم ضمان كرده باشد، مسئول نيست.

٤٧١- اگر پزشك بيمارى را تشخيص دهد، ولى دارو و درمان آن را فراموش نمايد، حقّ معالجه ندارد و اگر اقدام كند و آسيبى به بيمار برسد، ضامن است.

ضمانت در درمان‌

٤٧٢- اگر به خاطر پرهيز از تحميل هزينه بر بيمار يا نبود امكانات لازم، آزمايش‌هاى لازم صورت نگيرد و بيمار دچار عارضه شود، در صورتى‌