احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥٥ - افشاى سرّ بيماران

آن اگر اطمينان به تأثير آنها باشد و يا براى مريض ضررى نداشته باشد، اشكال ندارد.

٩٩- اگر داروى مؤثر بر درمان بيمارى در دسترس نباشد و يا به جهت گران بودن، بيمار قادر به تهيه آن نباشد در صورتى كه جان بيمار در خطر باشد پزشك و ديگران كه در توان دارند، به صورت واجب كفايى مسئول هستند كه داروى مورد نياز را به هر طريق تهيه نمايند و جان بيمار را نجات دهند؛ يا بايد از طريق بيت المال هزينه‌هاى لازم تأمين شود.

١٠٠- بر مسئولان بهداشت و درمان كشور و بيمارستان‌ها، هر كدام نسبت به مسئوليت خويش، واجب است ابزار، وسايل و داروهاى ضرورى و حياتى مورد نياز بيماران را فراهم آورند.

١٠١- پزشك در صورتى مى‌تواند اجازه ترك بعضى اعمال واجب شرعى همانند روزه را بدهد كه برايش مسلّم شده باشد براى بيمار ضرر دارد، ولى در صورتى كه برايش مسلّم نشده باشد، دادن چنين اجازه‌هايى جايز نيست.

افشاى سرّ بيماران‌

١٠٢- افشاى سرّ [١] و عيوب بيماران جايز نيست مگر در موارد خاص كه در مسائل بعد مى‌آيد.

١٠٣- اگر پزشك متوجه شود در شخص يك نوع بيمارى وجود دارد

[١]- مقصود از سرّ بيمار، مرض يا ناراحتى بيمار است كه مردم با ديدن او از آن اطلاع پيدا نمى‌كنند.