احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩١ - ضمانت در درمان با روش پرعارضه

كه پزشك، صلاح بيمار را در معالجه بدون آزمايش مى‌دانسته و شرط عدم ضمان هم كرده باشد، ضامن نيست.

٤٧٣- اگر پزشك به بيمار خود وعده مداوا دهد، ولى بيمار مداوا نشود، بايد هزينه ويزيت را برگرداند، امّا در صورتى كه حقّ ويزيت در مقابل معاينه و نوشتن نسخه بوده، پزشك ضامن نيست.

٤٧٤- در مورد بيمارى‌هاى غير قابل علاج و كشنده، اگر پزشك مطمئن باشد يك روش درمانى مانند جراحى يا بيمار بهبودى مى‌يابد و يا اين كه سبب مرگ زودرس او خواهد شد، در صورتى كه اميد به بهبودى دارد، مى‌تواند اقدام به عمل كند و با شرط عدم ضمان، ضامن نيست.

ضمانت در درمان با روش پرعارضه‌

٤٧٥- اگر پزشك بداند يا احتمال قوى بدهد كه يك بيمار در اثر نوعى بيمارى، مثل برخى سرطان‌ها، به زودى خواهد مرد و اگر شيمى درمانى شود عوارض آن شديدتر از بيمارى اوليه است، در صورتى كه با معالجه، مقدار قابل توجهى، كه عرفاً صدق ادامه حيات كند، بر عمر بيمار افزوده شود، لازم است پزشك اقدام به معالجه و تجويز دارو نمايد و با شرط برائت، ضمان و مسئوليتى براى پزشك نيست.

٤٧٦- اگر پزشك معالج از نظر علم يا عمل كوتاهى كرده باشد و كارى را انجام داده كه موجب نقص عضو يا ضرر ديگرى به بيمار شده باشد، ضامن است، هر چند با اجازه بيمار اقدام به معالجه كرده باشد.

٤٧٧- اگر در اثر اقداماتى كه براى حفظ جان بيمار لازم است، مانند حركت و ماساژ دادن بيمار براى به هوش آوردن او و ...، آسيبى به بيمار