احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٧٦ - تزريق خونى كه سبب بيمارى شود

٤٣٥- تزريق كننده خون بايد به سلامت خونى كه مى‌خواهد تزريق كند، علم داشته باشد و در صورتى كه نسبت به سلامت خون شك داشته باشد حق ندارد تزريق كند- مگر در صورتى كه به دليل عدم دسترسى و يا وخامت حال بيمار، مجبور به تزريق مستقيم خون باشد-.

٤٣٦- منظور از علم داشتن به سلامت خون، بررسى مدارك ارسالى از سازمان انتقال خون و يا ساير مراجع صلاحيت‌دار مى‌باشد.

تزريق خون ناسالم‌

٤٣٧- هرگاه تزريق‌كننده بداند خونى را كه تزريق مى‌كند ناسالم است، جايز نيست اين كار را انجام دهد.

تزريق خونى كه سبب بيمارى شود

٤٣٨- در صورتى كه تزريق خون سبب به وجود آمدن بيمارى خاصى شود كه باعث نقص عضو بيمار و يا منجر به مرگ او شود، تزريق‌كننده ضامن است و اين در صورتى است كه تزريق‌كننده امكان بررسى داشته ولى اگر مبادرت به انجام آزمايش و بررسى‌هاى لازم ننموده است علاوه بر ضمانت، كار حرامى هم انجام داده است. همچنين اگر فردى كه مسئول بررسى سلامت خون است به هر دليل، تعلل ورزيده و اين تعلل موجب ضرر و زيان به بيمار گردد، ضامن خواهد بود.